Ik ga echt niet huilen bij mijn baas!
- anneliesvanrhee
- 4 nov 2025
- 2 minuten om te lezen
Sinds haar collega ziek is loopt ze zich het vuur uit de sloffen. Een tijdje lang vond ze het eigenlijk wel leuk; lekker hard werken en voldaan thuis komen. Ze krijgen haar er niet snel onder. Haar baas is tevreden en zegt regelmatig dat ze een topper is. Ze voelt zich gezien.
Nu zit ze bij mij in de therapiekamer. Haar handen in het haar. Ze heeft zojuist gehoord dat haar zieke collega voorlopig niet terug komt. Al haar energie is plots verdwenen. ‘Ik kan dit niet langer volhouden zo’, zegt ze. ‘Ik moet mijn baas gaan zeggen dat ik teveel werk heb, maar ik ben zó bang dat ik ga huilen en niet meer kan stoppen, en dat wil ik écht niet!’
Ik vraag haar wat er erg is aan huilen. ‘Dan vind ik mezelf zwak’, zegt ze. ‘Kun je ook huilen én je ondertussen richten op wat je te vertellen hebt?’, vraag ik haar ‘Kan dat dan?’ Ze kijkt me vragend aan.
Ja, dat kan. Huilen is een GEZONDE ONTLADING van spanning. Je troost jezelf ermee en de endorfine die hierbij vrijkomt brengt je tot rust. Als je blijft huilen en niet kunt stoppen, dan is er iets anders aan de hand. Je hebt te lang de spanning in jezelf opgebouwd en vermeden er naar te luisteren. Op een gegeven moment barst de bom en komt alles eruit.
Wist je dat een EMOTIE niet langer duurt dan 90 SECONDEN? Je moet hem dan wel toelaten en er geen oordeel over hebben. Als een emotie langer duurt, dan komt dat omdat je gedachten er wat van vinden. Zoals bijvoorbeeld jezelf zwak vinden.

We sluiten de sessie af met een vooruitblik. Ik zeg: ‘Over dat je zwak zou zijn als je huilt, daar hoor ik graag volgende keer meer over’.
_edited.png)



Opmerkingen